Het land achter de zee vertelt de geschiedenis van de Joodse migratie naar Palestina in literaire vorm. Het is een verhaal van de migratie en detentie van Sjoa-overlevenden vlak na de Tweede Wereldoorlog. In overvolle schepen vertrokken tienduizenden Joden naar Palestina, destijds nog Brits mandaatgebied. Bestempeld als illegale migranten werden velen vlak voor de Palestijnse kust onderschept door Britse oorlogsschepen. De migratie strandde in detentiekampen op het eiland Cyprus. Over die geschiedenis was wel iets bekend, maar er ontbrak een belangrijk onderdeel: ooggetuigenverslagen. Hoe was het voor deze Joden om na de oorlog weer (of alsnog) jarenlang achter prikkeldraad te worden opgesloten?