De persoon en het denken van Martin Buber (1878-1965) hebben de schijnwerper op het dialogische karakter van de Heilige Schrift gericht. Buber opende daarmee na de verschrikking van de Shoah voor het eerst het serieuze gesprek over het geloof tussen Joden en christenen. Dat gebeurde na een eeuwenlange verguizing van het Jodendom door een groot deel van de christelijke wereld. Met dit gesprek wilde Buber Joden en christenen dichter bij de werkelijkheid van de Bijbel brengen.