Ik geloof dat ik van alle mensen hier in Tel Aviv het langste bij Amcha ben. Al vanaf 1990 of zo. Ik had daarvoor al gesprekken met een therapeut gehad, maar die zei dat het beter was dat ik naar Amcha zou gaan omdat ze daar gespecialiseerd zijn in hulpverlening aan mensen die de Shoa hebben overleefd. Ik heb gemerkt dat dat klopt. Vanwege mijn slechte gehoor is het voor mij moeilijk om mee te doen met groepen, maar toch ben ik zeker vier keer per week bij Amcha. Ik schilder vooral heel veel.