"Elk van ons staat in zijn eigen barak, elk neemt zijn eigen mensen mee op een imaginaire wandeling. Maar allemaal dolen we door hetzelfde verleden. En we schrikken als we opeens de werkelijkheid voor ons zien: er groeit gras in de Weesperstraat, zoals op elk kerkhof..." Uit: ‘Er groeit gras in de Weesperstraat’, geschreven door mijn grootvader Meyer Sluyser.