Bijna dagelijks hoor of lees ik over iets wat met de afschuwelijke jaren 1940-1945 te maken heeft. Iedere oudere die ik in Israël ontmoet, heeft over die periode wel een afgrijselijk verhaal. Direct of indirect meegemaakt. Deze generatie is aan het uitsterven en het is belangrijk dat hun verhalen blijven leven en doorgegeven worden aan toekomstige generaties. En dat geldt ook voor herdenkingen.