Ik weet van christenen die gebedswandelingen houden en bij sommige plaatsen stilstaan om daar de naam van Jezus over uit te spreken. ‘Spiritual mapping’ wordt dat genoemd: plaatsen in kaart brengen die een occulte beladenheid hebben. Ooit werd daar afgodendienst bedreven of een moord gepleegd. Dat is lang geleden maar er hangt nog steeds een waas van duisternis op de plek. Ik weet van een collega dat die een anglicaanse priester uitnodigde om het kerkgebouw vrij te bidden. Dat was blijkbaar nodig. Er hing een atmosfeer waar de Geest tijdens de eredienst door gehinderd werd. Sommige christen gaan eerst biddend de kamers voordat zij een pasgekocht huis gaan bewonen. Maar het kan ook andersom. Enige tijd geleden was ik in Othniël, een Joodse nederzetting ten zuiden van Hebron. Daar was onlangs een moeder van zes kinderen door een jonge arabier doodgestoken en de geliefde en beroemde rabbijn van de grote yehsiva daar, Miki Markus, was tijdens een autorit vanuit een passerende auto doodgeschoten. Ik vroeg waarom ze hier een yeshiva gebouwd hadden, het was blijkbaar een gevaarlijke plek en jonge mannen uit heel Israël kwamen er naartoe. Het antwoord was, omdat de heiligheid van God juist daar te merken was. Het was het geestelijke klimaat dat de plaats zo geschikt maakte voor gebed en studie van de Schriften. Zou je kunnen zeggen dat dit boven alles voor Jeruzalem geldt? Is Jeruzalem misschien het spirituele midden van de wereld?